Өтің жарылса да, айтайыншы, аха))) Қазақ өзі қазақ болғысы келмей, өзгені қазақ қылғысы келмей сорлап жүрміз. Өтірік пе! Ал дәлелдеп көрейін (десем))).
Қазір сәбиге Абухайыр, Абулхайыр, толып жатқан бірдеңе-шірдеңе есім қою сәнге айналды. Не істесең де өз балаң, дұрыс-ақ. Бірақ Әбілқайырдан не жамандық көріп неге жеріндің, қазақ? Ұлттық намысың қайда? Күндердің күні маңдайы жарқ етіп әлдебір додадан оза шауып бәйге алғанда төрткүл дүние Абулхайырыңның ұлты кім демей ме, тегі қазақ, өзін ит білсін деп отырмасына кім білсін…
Айгүл Болатханқызы
Фейсбуктегі парақшасынан